X
تبلیغات
رایتل

لزوم شکر گذاری پیش از صرف غذا ...  چاپ

تاریخ : دوشنبه 6 تیر‌ماه سال 1390 در ساعت 10:16 ق.ظ

           

باعرض سلام خدمت دوستان بزرگوار ...

 

به نظر می رسد که این روزها دعا کردن قبل از غذا دیگر از مد افتاده است. جدا از خانواده های بسیار مذهبی، افراد اندکی با یاد خدا، خوردن غذا را شروع میکنند.

در گذشته، این یک عادت بود که خانواده ها قبل از خوردن غذا دعا بخوانند، تقریباً یک وظیفه بود نه یک لذت. اینکار نشانه قبول کردن آداب و رسوم و پیروی از آن بود نه اینکه از اعماق دل قدردان و سپاسگذار باشند.

آنچه که در دعاهای قبل از غذا وجود نداشت، سپاسگذاری بود. حس سپاسگذاری یک احساس است نه اجبار. احساسی است که قلب ما را به زندگی و نعمت های آن باز می کند. در زندگی چه ثروتمند باشید و چه فقیر، اگر از داشته هایتان احساس شادی و رضایت کنید منفعت بیشتری برایتان خواهد داشت تا اینکه به خاطر نداشته هایتان غمگین باشید. شکرگذاری باعث می شود به آنچه که داریم فکر کنیم نه چیزهایی که نداریم. به همین دلیل موجب شادی و خوشبختی می شود نه غم.

شکرگذاری احساسی بسیار قوی است. راهی را به سمت عشق و لذت برایمان باز می کند. من وقتی احساس خدا شناسی و شکرگذاری می کنم، حس می کنم به همه منابع انرژی جهان وصل شده ام. وقتی استرس، تردید یا عجله داریم، آرامش خدا شناسی و سپاسگذاری را از خودمان دریغ می کنیم، درصورتیکه همان می تواند بهترین درمان برایمان باشد.

من فکر میکنم خیلی خوب است که لحظه ای را قبل و بعد از غذا خوردن به این احساس خدا شناسی و سپاسگذاری اختصاص بدهیم. اینکار باعث می شود احساس شادی، امنیت، و آمرزش بیشتری کنیم. اینها احساسات بسیار زیبایی هستند که خیلی خوب است به فرزندانمان آموزش دهیم. اینکه به بچه هایتان توانای احساس کردن بدهید، نه فقط عشق ورزیدن و توجهی که شما به آنها می دهید بلکه عشق و توجهی به همه خلقت معطوف میکنید. این کار تکیه گاه عظیم تری در دنیا به آنها می دهد که بسیار بی نهایت، اسرارآمیز و عالی است و دنیای آنها را وسیع تر خواهد کرد. یک حس روحانی و مقدس وارد زندگی آنها می کند.

همچنین باعث می شود جو سر میز غذا بهتر شود. ابتدا و انتها و مرزهای آنرا مشخص می کند. همچنین از این نظر خیلی خوب است که باعث می شود همه با هم غذا خوردن را شروع کنند و قبل از اینکه همه غذایشان را تمام نکرده اند کسی از سر میز بلند نشود.

نیازی نیست که دعا و شکرگذاری قبل از غذا حتماً یک دعای مذهبی باشد. می تواند فقط یک "بنام خدا" یا فقط یک عبارت و جمله کوتاه مثل "خدایا، ممنون بخاطر این غذا" باشد. اگر بچه های کوچک دارید، می توانید غذا را با یک شعر شروع کنید، مثلاً شعری که مخصوص خانواده شما باشد و به کمک هم آنرا درست کرده باشید. در زیر به ترجمه یک نمونه از دعاهای مخصوص غذا که در بعضی از مهدکودک ها استفاده میشود اشاره می کنیم:

خدایا

شکرت می کنم امروز

واسه سیب و پرتقالی که روی درختاس

واسه کره و عسلی که میتونم با چایی بخورم

واسه پرنده ها و گل ها

و همه نعمت هایی که به من و خانوادم دادی  

 

شکرت می کنم خدا

نظرات (14)
سلام سید

شاید دیگه وبلاگم رو راه اندازی نکنم. میدونی دیگه نه فرصتشو دارم نه اون انگیزه ای رو که باید، اما سعی می کنم به شما و چندتا از دوستان محدودم که یاورای همیشگی وبلاگم بودین هر وقت یکبار که آن میشم سر بزنم و با خوندن مطالب قشنگتون لذت ببرم.
در مورد دعا هم موافقم . فلسفه ای که پشت اون وجود داره حس شادی و نشاطیه که به آدم میده. اینکه اگه نعمتی رو داریم-اگه شادیم- اگه سقفی بالا سرمون هست از برکت یه حامیه همیشگی و مهربونه. به نظرم ربطی به مذهبی بودن یا نبودن نداره... فقط کافیه یه کم به اون حامی بالای سرمون به خدای مهربون به قول بعضیا به اوستا کریم یه کوچولو اعتقاد داشته باشیم.
مثلا" خود من نه قبل از غذا که بعد از اون همیشه توی دلم میگم خدایا شکرت- یا وقتی فقیری رو میبینم یا مثلا" روزایی که خوشحالم و اتفاقای خوبی برام می افته در همه این لحظات یادش میکنم.
به نظرم خدا هم بیشتر به دل آدما نگاه می کنه تا به تعداد عبادتهایی که انجام دادن.
ببخشید سید طولانی شد... فکر کنم اگه همین کامنتای منو کنار هم جمع کنیم خودش یه وبلاگ بشه اما خوب دیگه فعلا" این جوری تصمیم گرفتم.

قلمت همیشه مانا
دوست خوبم:
سلام خانمی...انشالاه که بتونی وبلاگت رو همیشه سره پا نگه داری...حیفه بیخیالش بشی...
واقعا همینطوره،ربطی به مذهبی بودن اشخاص نداره،
ایول به شما که همیشه به یاد اوستا کریم هستی ...
خیلی هم استفاده کردم از نوشته هات ...ممنونم...

شماهم همیشه موفق باشی و خوشبخت...هرکجای دنیا که باشی ...
ممنون که جمع دوستانت رو یاد میکنی و فراموش نمیکنی ....
سلام خوبی سید
منم باهات موافقم

البته اگه سفره ای باشه..یعنی اگه سفره ای پهن بشه
اگه کسایی باشن که تو یه خونه همزمان سر سفره بشنینن

اون وقت میشه بلند بلند از خدا تشکر کرد
دوست خوبم:
سلام رسایی ....

انشالاه که میشه ...

میدونم چی میگی ..الان متاسفانه همه فست فودی شدن...حتی تو خونه ها... سره پا ۱ چیزی میخورن و میرن سره کارشون ...
سلاممممممممممممممممممممممممممم
خوبین
دعا سر سفره خیلی خوب هست و حال و هوای اون سفره نشستن فرق داره
من همیشه سر دعا میکنم اگه هم فراموش کنم حتما بعد غذا میگم
نمیدونم چرا یاد ماه رمضون افتادم که تا اذان طاقت نمیاوردیم و به جای بسم الله ۱۲۳ میگفتیم و همه بهمون میخندیدن
الان هم ماه رمضون تو اره و روز خیلی بلند
دوست خوبم:
علیک سلام ....

ممنونم، شما بهتری؟؟؟
همین که به یاد خدا بیافتیم، خودش خیلیه ...

ماه رمضونم که در راه است ....
سلام سید
مطلب جالبی بود
ما مخلص شما هم هستیم برادر
شوخی کردما تو پست قبلی
به دل نگیری یهو؟
دوست خوبم:
سلام آبجی .....

قابلی نداشت ...

میدونم آبجی ... من و شما که این حرفارو نداریم ....
شکر نعمت ، نعمتت افزون کند
کفر نعمت از کفت بیرون کند
سلام ، خوبی ؟
کاش به منم یه سری بزنی ؟دل تنگیم ، آخه !!!!!!!!!!!
دوست خوبم:
علیک سلام ... ممنونم... شما بهتری؟؟؟

چشم میام...
من همیشه بعد غذا یادم میاد شکر کنم تا قبل غذا
دوست خوبم:
علیک سلام ... اونم قبوله آبجی ...
به نام خالق..

سلام عزیزم..

من 14 تا دختر بچه می شناسم.. که همیشه وقتی می شینن سر سفره با هم دعا می خونن.. خیلی قشنگه..

دعا خوندن به خود آدم ام انرژی میده..

واقعا خدا رو شکرت!!
دوست خوبم:
علیک سلام ...

کاملا درسته .....
عزیزم شده تیکه کلاممم کاملا بی منظور بیان شد.. !!!
دوست خوبم:
چقدرم خوبه، ولی مراقب آدمای بی جنبه و کم جنبه باشیااا .....
راستی فکر کنم اولین و بلندترین کامنت این پست مال من شد. این سفره هم بدجوری دهن رو آب می ندازه و اشتها رو باز میکنه...
دوست خوبم:
درسته ... تبریک .... شما در مقابل دوربین مخفی هستید ...
با الناز موافقم
اینا رو آدم می بینه یهو شکمش قار و قور میکنه
سید بابا رحم کن
دوست خوبم:
شمام که عین خودمی... شکمویی آبجی .....
نه زیاد خوب نیستم
برام دعا کن
دوست خوبم:
علیک سلام ...

خدای نکرده اتفاقی افتاده ؟؟؟

انشالاه که خیره ...
سلام
من دارم می رم سر کار اومدم سلام بدم برم
دوست خوبم:
علیک سلام ...

به به، به سلامتی انشالاه .... مبارکا باشه ...

شما شرمندم میکنی ... ممنون از لطفت ...
خیلی عالی بود سید
واقعا زیبا بود
ولی من فک می کنم ماها راحت طلب شدیم آخر شب وقتی می خواهیم بخوابیم با بی میلی و بی رقبتی به زور زیر لب میگیم خدایا به خاطره همه چی شکرت.
یا شاید نهایتش اینه که بگیم خدایا هزاران هزار بار شکرت به خاطر همه ی نعمت هایی که بهمون دادی و هزاران هزار بار شکرت به خاطر چیزایی که بهمون ندادی . که داده ات نعمت است و نداده ات حکمت
ولی چیزیو که خودم تجربه کردم همین دعای سر سفره قبل و بعد از غذا خیلی آرامش بخشه خیلی.دعا هم نباشه یک تشکر ساده هم باشه باز کار خودشو می کنه
واقعا پستت عالی بود سید
ممنون
دوست خوبم:
خواهش میکنم ... ممنونم. شما لطف داری.
واقعا همینطوره که گفتی ...

شکر نعمت، نعمتت افزون کند
کفر نعمت، از کفت بیرون کند ...

ممنون که اومدی ... راستی، امتحاناتت چطور بود؟؟خوب؟؟عالی؟؟
سلام سید
امتحانا که اصلا هیچی نگو شما.
افتضاح تر از این نمی شد. باور نمی کردم این جوری بشه
یک ترم فقط ول چرخیدم و آخرش....
دوست خوبم:
علیک سلام مویزی خودمون.....

انشالاه که ختم بخیر میشه .......
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیکی :
وب / وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد